یادش بخیر زمانیکه با بچه های دوره لیسانس در دانشگاه مازندران (مجتبی مجیدی، مجید وکیلی، عیسی محسنی و وحید وهابزاده) داخل اتاق 716 در خوابگاه بابلسر هرکدام در گوشه ای مشغول درس خواندن بودبم. اتاق ما کاملا مشرف به دریا بود و فاصله ما تا دریا کمتر از 100 متر بود. در آن روز زمستانی باد و باران سختی وجود داشت. ناگهان متوجه شدیم که درب اتاق باز شد و باد بداخل اتاق آمد. اما هرکدام از ما به هوای اینکه نفر دیگر درب را خواهد بست همانطور نشستیم و مثلا به درس خواندن خود ادامه دادیم درحالیکه سردمان بود. خلاصه انگار قرار نبود تا کسی درب را ببندد. پس از چند دقیقه که حسابی سردمان شده بود ناگهان همگی با هم به سمت درب رفتیم تا آن را ببندیم. پس از آن کلی به یکدیگر خندیدیم که ماشاالله همه از روی تنبلی سرما را به جان خود خریدیم و منتظر ماندیم تا کس دیگری درب را ببندد.

مشابه حکایت بالا این چند وقت اخیر دز اینجا برایمان تکرار شد. دو هفته پیش به یکی از دوستانمان که مهمانی داشت قابلمه هایمان را قرض داده بودیم. اما پس از مهمانی قابلمه ها را بدون درب به خانه آوردیم. فردای آن شب که قرار شد برای خودمان غذا بپزیم متوجه شدیم که درب قابلمه ها نیستند. خلاصه دو هفته را همینطوری طی کردیم درحالیکه هیچ کس حاضر نشد تا به خانه دوستمان برود و درب قابلمه ها را بیاورد و در عوض از وسایلی چون ماهی تابه و چیزهای مشابه برای دم کردن غذا استفاده کردیم. بالاخره دیروز که من دوست شفیقمان را در اتوبوس دیدم از او خواستم که تا در خانه ما البته به شوخی جنگی براه نیفتاده است خودش درب قابلمه ها را بیاورد.

پنجشنبه هفته پیش وزیر فدرال محیط زیست کانادا آقای جان برد با همراهانش برای بازدید از آزمایشگاه ما و پروژها هایی که انجام می دهیم به دانشگاه ما آمد. برای این ملاقات کمتر از یکساعته ما سه روز مشغول نظافت آزمایشگاه و تهیه پوستر بودیم. وقتی که میهمانان رفتند کنجکاو شدم تا سوابق این وزیر را از طریق وب سایتش پیدا کنم. ایشان با داشتن لیسانس علوم سیاسی سوابق سیاسی زیادی در کانادا دارند و قبل از این سمت هم وزیر فدرال خزانه داری کانادا بودند اما چیزی که خیلی جالب بود این بود که سوابق ایشان هیچ ارتباطی با محیط زیست نداشت. این واقعیت در همه جا دیده می شود که سیاستمداران تخصصی متفاوت با سمت خود دارند ولی من شخصا با چنین چیزی موافق نیستم.

اینطور که به گوش می رسد قرار است تا گروه تحقیقاتی ما به محلی خیلی دورتر از محیط دانشگاه منتقل شود تا فضای بیشتری برای تجهیزات و امکانات جدید وجود داشته باشد. اگرچه از نقطه نظر کار تحقیقاتی ما این خبر خبر خوبی است اما از دانشگاه و محیط آن دور می شویم.