Province to invest in converting agricultural waste into fuel

The Ontario government is investing millions of dollars in new biofuel technology.

The province says it wants to be at the "forefront" of helping farmers convert leftover agriculture waste into fuel.

The project that's getting the lion's share of the money is called an Agri-Therm.

It's a portable machine, built by researchers at the University of Western Ontario, which is able to pull into a farm and in less than a day convert 10 tonnes of leftover hay, manure, or corn husks into fertilizer and bio-oil.

That oil can then be sent to a refinery and processed, just like crude oil, into fuels, chemicals and other products.

"We have internationally renowned researchers, savvy entrepreneurs, and now — with the launch of Western's bioproducts initiative — another world-class research institute working quickly to commercialize the ideas that will fuel our future and our economy," said Ontario Minister of Research and Innovation John Wilkinson in a prepared statement.

The university says it plans to use its demonstration model this summer to show farmers and investors the potential for turning waste into eco-friendly products.

The province says its $5-million investment will help the university develop and commercialize the Agri-Therm.

Researchers say they've had expressions of interest from around the world.

The province also announced additional funding for a demonstration facility run in co-operation with three Ontario universities which will generate green energy from manure and waste water.

The Ontario government is pouring another $7.5 million into research for biofuels that can be made from agricultural waste such as corn husks and manure instead of food crops.

With concerns mounting that biofuels are taking food out of people's mouths and pushing prices higher, the government will today announce $5 million for a new biofuels institute at the University of Western Ontario in London, sources told the Toronto Star.

Another $2.5 million will go toward a demonstration project on a farm outside of London that is turning manure and waste water into biogas, producing enough to power about 800 homes.

"There is a huge demand now for more sustainable biofuels," said a source familiar with the announcement, to be made this morning by Research and Innovation Minister John Wilkinson in London.

"There are researchers and labs all across the province that are already working on this."

One scientist active in the field said the first generation of biofuels, such as ethanol based on the sugar in kernels of corn, has been relatively easy to develop, but the goal is to find a more efficient way of developing fuels from waste, such as corn husks and stalks, which aren't used as food.

"It's a whole lot trickier," said University of Guelph professor Anthony Clarke, noting it is more difficult to isolate the energy in cellulose – the material in stalks and husks that gives the plant its strength – than it is to extract the energy contained within the sugars of the kernel.

He calls that process the "Holy Grail" for researchers in the quest for new fuels to replace fossil-based fuels.

"We need to boost the efficiency and make it cost effective ... a breakthrough could come tomorrow, or it could take another five years," he added.

The biogas project, located at Stanton Farms near the hamlet of Ilderton, is a collaboration between UWO, the University of Guelph and the University of Waterloo.

It uses a biodigester system that turns manure and waste water into a gas that can be used as an energy source.

Aside from working on fuels, the new Institute for Chemicals and Fuels from Alternate Resources at UWO's experimental field station will look at ways to use a process called pyrolysis for turning agricultural waste such as corn husks into organic insecticides, fertilizers and pesticides.

The institute is working with a company from nearby Dorchester called Agri-Therm Ltd., which is a spinoff of UWO's engineering faculty that has developed and patented a pyrolysis machine.

The company is taking it on a demonstration tour for potential customers this summer.

There is a huge potential for biofuels using tonnes and tonnes of plant material that is otherwise going to waste, said Clarke, who is working on a $600,000, three-year study on how to break down cellulose in plants into fuel, funded in part by the Ontario government.

Garbage dumps, he adds, are full of materials containing cellulose that have the potential to generate energy if the right technologies can be developed.

But Clarke said such biofuels are a "stopgap measure" to replace oil, gasoline and natural gas for the time being.

"They're just supplementing our dependence on fossil fuels," he added, noting hydrogen, solar and other renewable fuels remain better long-term options.

در حال حاضر گروه تحقیقاتی ما تحت عنوان Western Fluidization Group (WFG) در دپارتمان مهندسی شیمی فعالیت می کند. اما بر اساس تصمیمات کلانی که اساتید ما گرفته اند و منابع مالی بسیاری را هم جمع آوری کرده اند قرار است تا گروه ما در حد یک انستیتو تحقیقاتی با نام Institute for Chemicals and Fuels from Alternative Resources (ICFAR) گسترش یابد. برای انتخاب نام موسسه ICFAR (بخوانید I see far) حدود یکسال پیش فرانکو و سدریک از ما خواسته بودند تا هرکسی یک اسمی را پیشنهاد بدهد که فردی که بهترین اسم را ارائه کند به یک میهمانی شام دعوت خواهد شد. ولی فرانکو و سدریک سرانجام اسم مورد نظر خود را انتخاب کردند و بطور فرمایشی چند نفر را به یک مهمانی شام دعوت کردند.

از زمانیکه موضوع تشکیل موسسه جدید مطرح شده است حدود یکسال می گذرد و در این مدت زمان بحثهای زیادی بین ما مطرح شده است. از مهمترین چالشهایی که این پروزه در جلوی ما قرار می دهد یکی اینست که محل جدید موسسه در یک مزرعه در شمال لندن خواهد بود. اگرچه این محل جای با صفایی در فصل تابستان است اما در زمستان واقعا مشکلاتی را بوجود خواهد آورد. در ضمن هیچ اتوبوسی هم تا آنجا نمی رود و ما نمی دانیم که چطور قرار است تا به آن محل برویم. چالش اصلی دیگر اینست که ما از کمپس دانشگاه دور می شویم و خیلی از امکانات آن از جمله کتابخانه، سالنهای ورزشی و رستوران را از دست خواهیم داد. و اما چالش اساسی اینست که مجبور خواهیم بود تا همه تجهیزات، دستگاهها و امکانات را به محل جدید انتقال دهیم و در این میان زمان زیادی از کار تحقیقاتی بابت این جابجاییها هدر خواهد رفت. در حال حاضر جز یک مزرعه چیز خاصی وجود ندارد و ما نمی دانیم که چطور قرار است در عرض چند ماه یک انستیتو با امکانات لازم آماده شود.

از طرف دیگر تاسیس این انستیتو مزایای زیادی هم دارد. گروه ما بطور شاخص در دو زمینه کار می کند؛ یک زمینه تحقیقاتی مربوط به پروژه های شرکت نفتی Syncrude در آلبرتاست که از شن های نفتی (oil sand) بنزین تولید می کند. زمینه تحقیقاتی دیگر که در واقع دلیل اصلی برای تاسیس این انستیتو می باشد تولید سوخت از منابع تجدید پذیر مانند biomass است. در حال حاضر در آمریکا و کانادا حتی در سطوح بالای دولتی صحبت از توسعه تکنولوژیهای مربوط به سوختهای غیر فسیلی است. بالا رفتن قیمت نفت، گرم شدن زمین و محدود بودن منابع فسیلی از عوامل اصلی برای گسترش سوختهای غیر فسیلی است. گروه ما توانسته است منبع مالی خیلی بزرگی را در این زمینه جذب کند و بنظر می رسد که قرار است مرکزیت اصلی را در بین دانشگاههای کانادا در این زمینه داشته باشد. من خودم شاهد بوده ام که فرانکو از خیلی از افراد مهم برای بازدید از آزمایشگاههای ما دعوت و با مهارت خاصی کارهایمان را تبلیغ می کرد.

در هر صورت خوب یا بد قرار است که در آینده ای نه چندان دور به جای رفتن به دانشگاه به زمین کشاورزی برویم و روی پروژه هایمان کار کنیم. امروز آنهایی که ماشین داشتند بقیه را به محل افتتاح ساخت این مرکز رساندند. انصافا این مزرعه جای با صفایی است و همه ما از طبیعت زیبای آن لذت بردیم اما همگی در ته دلمان غصه مان شده است که چطوری هر روز به این مزرعه بیاییم. اگر چه می گویند که برایمان وسیله ایاب و ذهاب تهیه خواهتد کرد اما هیچکدام هنوز قانع نشده ایم که مشکل به این راحتی حل خواهد شد. من که سعی می کنم نسبت به این موضوع خوشبین باشم بویژه چونکه فکر می کنم آینده خوبی در انتظار کسانی است که در اینجا کار خواهند کرد.

مراسم افتتاح امروز با حضور وزیر تحقیقات و نوآوری استان انتاریو، معاونین دانشگاه، اساتید دانشکده مهندسی شیمی و دانشجویان گروهمان برگزار شد و پوشش خبری خیلی خوبی هم از آن بعمل آمد. برای ما امروز دانشجوها امروز روز جالبی بود چون علاوه بر اینکه مقامات در سخنان خود بر نقش دانشجویان اهمیت می دادند و به کار ما ارزش قائل می شدند، ما دانشجویان هم با یکدیگر خوش و بش دوستانه ای داشتیم و با نظراتی که که در مورد محل جدید می دادیم مانند بساط کباب و فوتبال و این چیزها اوقات شادی را بوجود اوردیم ضمن اینکه با مسئولین دانشگاه و استان انتاریو هم بیشتر آشنا شدیم. من با دوربین خودم کلی عکس و فیلم از این مراسم گرفتم که فرانکو امروز بعد از ظهر آمد و از من خواست تا عکسها را برایش کپی کنم. در پائین چند تا عکس از این مراسم را گذاشته ام که امیدوارم خوشتان بیاید (البته امیدوارم با دیدن مزرعه ها شوکه نشوید).

 من در کنار بنجامین (البته باید بگم خدا بیامرز) و فرد در داخل آفیس کنونی! باید با این آفیس زیبا کم کم خداحافظی کنیم.

 منظره ای از مسیری که منتهی به محل جدید گروه تحقیقاتی ما می شود. مشاهده می کنید که در حال حرکت از بین مزارع کشاورزی هستیم.

 تولید سوخت از زوائد حاصل از محصولات کشاورزی

عده ای از دانشجویان گروه ما در حال صحبت و نوشیدن کافی و آب همراه با کیک داخل ساختمان کوچک در محل مزرعه ما!

معاون پژوهشی دانشگاه در حال سخنرانی برای شروع مراسم. دکتر برروتی و آقای وزیر جان ویلکینسون هم در تصویر دیده می شوند که در مقابل ماشین پایرولایزر قرار گرفته اند. نمایی از مزرعه ICFAR دیده می شود.

در سمت راست تصویر  آقای دکتر تی یری گوتیه از انستیتوی نفت فرانسه همراه با پیپش دیده می شود. ایشان برای ارائه یک درس تابستانی به دانشگاه ما آمده اند. تی یری یکی از متخصصان فرایند اف سی سی می باشد  که من شخصا در همین مدت کوتاه خیلی از تجربیات او استفاده کردم.  تی یری قرار است پائیز امسال برای دیدار با مسئولان شرکت نفت به ایران بیاید.

 آقای وزیر جان ویلکینسون در حال سخنرانی

 فرد در حال مزه پرانی در میان جمعیت و لورنزو هم در حال عکاسی با کت و شلوار دامادی که به تن دارد. من و معصومه امروز صبح ۲۰ دقیقه معطل لورنزو و رن شدیم تا بیایند و ما را سوار ماشین کنند.

 دوربینهای خبرنگاران

دکتر برروتی در حال تشریح ساختمان جدید انستیتو برای وزیر

این آقا هم که نیازی به تعریف ندارند!

 از راست به چپ: رعنا کریستین روهان فرد من و بشار

 من در کنار نقشه های ساختمان

 نمایی از مزرعه ما!